اولین افطار در کنگره "همسفر لیلا"
شنبه 29 خرداد 1395 ساعت 03:00 ب.ظ | نوشته ‌شده به دست مسافر حجت | ( نظرات )

                                     یاهو


  امسال اولین رمضانی بود که من در کنگره‌ی ۶۰ شعبه بوشهر بودم، موقع افطار حس و حال عجیبی بود، من که بسیار تشنه بودم و در روزهای عادی، بسیار چای می‌خوردم، دیدن چای خوش‌رنگ و زولبیا بامیه تنها چیزی بود که حالم را خوب می‌کرد. اولین چیزی که دیدم و با یک جرعه نوشیدنش حالم خوب شد، چای بود و یک‌دانه بامیه که قند خون آدم را تنظیم می‌کند. بعد از خوردن چای، انگار اصلاً روزه نبودم تمام بدنم با همان چای و شیرینی جان گرفت.

 در آنجا فهمیدم سیستم بدن انسان بسیار عالی و بدون عیب کار می‌کند و خودش دقیق می‌داند که چه‌کار کند ولی متأسفانه ما مقداری از غذاهای مختلف را در معده خود می‌ریزیم که باعث می‌شود تمام ساختار بدنمان به هم بریزد. درصورتی‌که آن مقدار از مواد غذایی که وارد بدنمان می‌کنیم مازاد بر مصرف بدن است و به مواد زائدی تبدیل می‌شود که فقط کار بدن را زیاد می‌کند.


 باید بدانیم که خوردن مقدار معین و مشخصی از غذا که زیاد نباشد، برای فعالیت و سوخت‌وساز بدن کافی است ولی ما بیهوده هر چیزی را وارد آن می‌کنیم؛ اما وقتی شما چای خور باشید، آنجا کمی حال‌وروز مسافران را درک می‌کنید هرچند شاید خماری، نخوردن چای با نزدن مواد مخدر خیلی قابل قیاس نباشد ولی چون‌که چای هم کافئین دارد و کافئین یک ماده مخدر است وقتی‌که نمی‌خورید، سردرد و بی‌حالی سراغتان خواهد آمد یعنی چای هم سیستم ایکس بدن را به هم می‌ریزد و زمانی که به بدن نرسد سیستم بدن به دلیل تنبلی و جایگزینی مواد خارجی قادر به تولید چنین موادی نیست.

 وقت افطار که می‌شود قدری تأمل می‌کنم مگر می‌شود من چای نخورم، اصلاً نمی‌توانم مگر اینکه یک روش درست و اصولی بتواند من را ذره‌ذره از نوشیدن چای بگیرد. البته چای به‌هیچ‌عنوان مضرات و تخریب‌های مواد مخدر را ندارد و فایده‌هایی هم دارد ولی در اینجا منظورم از مطرح کردن چنین بحثی، صرفاً این است که من همسفر بدانم و آگاه باشم ترک هر چیزی که مدت مدیدی است آن را مصرف می‌کنیم و بدان اعتیاد پیدا می‌کنیم اصلاً آسان نیست و یک برنامه و متد دقیق و درست می‌خواهد و نمی‌شود سرخود، خوددرمانی کنیم...

  بنابراین حالا حساب کنیم عوارض و نشانه‌های خماری ناشی از مواد مخدر کجا و نشانه‌ی خماری از نخوردن چای کجا؛ این خماری به یک سردرد ختم می‌شود و آن خماری بسیار وحشتناک است که من همسفر هیچ زمان نمی‌توانم درک کنم و حتی طاقت بیاورم.

 پس باید حال‌وروز مسافرمان را درک کنیم و بدانیم که او نقل‌ونبات ترک نکرده است بلکه موادی را کنار گذاشته که نزدن آن به بدن، دمار از روزگارت درمی‌آورد. درست است که شربت "اوتی" جایگزین مواد می‌شود و به‌صورت تیپر(کاهش تدریجی) مسافر را آرام می‌کند ولی بازهم بسیار سخت است. ما باید مایه‌ی دلگرمی و حامی آن‌ها باشیم و کارشان را مهم و بزرگ جلوه دهیم تا آن‌ها هم با عزمی راسخ و مطمئن مسیر درمانشان را طی کنند.

 نگارش: لیلا همسفر عبدالخالق
ویرایش:همسفر فاطمه

Print Friendly Version of this pageپرینت مطلب داغ کن - کلوب دات کام Share
مرتبط با: دستور جلسه،


می توانید دیدگاه خود را بنویسید
مسافر شنبه 29 خرداد 1395 10:13 ب.ظ
بازه بسیار عالی بود ولی نگارش قبلی جالب تر بود
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.
 
درباره ما ...
دریافت نشریات و فایل های صوتی ...
دریافت کتاب «عبور از منطقه 60 درجه زیر صفر» نویسنده: مهندس حسین دژاكام دانلود نوشتارها و فایلهای صوتی کنگره 60 در قالب فایل Mp3 و PDF
اشعار شاعران کنگره 60
اشعار شاعران کنگره 60
مسافران و همسفران محترم کنگره 60 می توانند اشعار خود را به ایمیل: adezhakam@gmail.com برای آقای امین دژاکام ارسال کنند.
آمار سایت ...
• تعداد مطالب:
• تعداد نویسندگان:
• آخرین بروز رسانی:
• بازدید امروز:
• بازدید دیروز:
• بازدید این ماه:
• بازدید ماه قبل:
• بازدید کل:
• آخرین بازدید:

ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو